In Eppegem is onze jeugdclub steeds verbonden geweest met de Chirobeweging. In de jaren zestig hadden enkele oudleiders al eens een club opgestart onder de poëtische naam << Ippingo >> (oude benaming voor Eppegem), die verzamelde in een gedeelte van de Parochiezaal.

Dat initiatief - toen een gedurfde en progressieve onderneming! - botste geregeld op conservatieve weerstand en stierf, om uiteenlopende redenen, een vroege dood. Een windstille periode van enkele jaren volgde: het epicentrum van de Eppegemse jeugd lag toen in café << De Galaxy >>, start- en eindpunt van menig uitstap.

Toch heerste er een sluimerend ongenoegen geen echte stek te hebben en telkens weer << op verplaatsing >> te moeten naar omliggende gemeenten richting Trammalant (Zemst), Sjaloom (Machelen), de Far (Vilvoorde), enz...
Er werd dus duchtig gebrainstormd en op een goeie winterdag in 1980 besloten enkele dapperen het er op te wagen. Omdat er niet meteen een geschikte locatie voorhanden was, werd er er een deal gesloten met de Eppegemse Chirojongens om << tijdelijk >> een deel van hun lokaal af te huren tot iets beters zou gevonden worden.

Onder het motto << we gaan het niet moeilijk maken >> werd een naam gezocht en gevonden , << DE JEPPE >> (Jeugd Eppegem) was geboren ! We schrijven voorjaar 1981.
De pioniers toen waren o.m. Michel Boonen, Freddy Ceuppens, Johan Nees, Chris De Maeyer, Gerda De Ruysscher, Frans Renders, Luc Thielemans, Roger Van Dam en Pascal Vandenbranden. Het zou nog een jaar duren vooraleer de boreling officieel zou geregistreerd worden in een VZW, gepubliceerd in het Staatsblad op 6 februari 1982 onder het peter- en meterschap van Michel, Gerda en Roger.

Het tijdelijke verblijf in het Chirolokaal werd uiteindelijk een vagevuur van 5 jaar, achteraf bekeken een klein wonder dat het zo lang werd volgehouden gezien de primitieve omstandigheden waarin moest worden gewerkt. Een gesloopte muur tussen twee lokalen had de ruimte iets groter (lees << minder klein >>) gemaakt, een gemetseld muurtje deed dienst als toog, enkele tafels en stoelen, een paar bakken bier en frisdrank, en dat was het zo ongeveer. Een simpel platenspelertje moest elke week weer mee- en teruggebracht worden en een Emy-kacheltje plus radiator op wieltjes verdreef, samen met de promilles, de winterse kou. Het ging er de eerste maanden inderdaad nogal amateuristisch aan toe en improviseren werd tot een kunst verheven. Het soortement toilet was - vooral voor de vrouwelijke sekse - een permanente bron van ergernis en voor een partijtje tafeltennis moest je het hoekje om in het << Rakkerslokaal >>. Desondanks, of misschien juist daarom, was het er niet minder gezellig om.

De activiteitenkalender was trouwens goed gevuld met klassieke << caféspelen >>, pingpongcompetities, spraakmakende muziekquizzen en pogingen tot bekijkbare filmvoorstellingen.

Van fuiven, happenings, beachparties, laat staan Soirée Tropicals, was toen nog geen sprake, dat heette allemaal T-dansant of simpelweg TD en er werd er af en toe eentje gegeven in café << Het Rubenshof >> met o.m. D.J.'s << Toinke Pret & Fijnings >) alias Michel Boonen en Dirk Nees.
Lesse-afvaarten stonden geregeld op het programme, de Witkap-brouwerij in het Ninoofse werd << grondig >> onderzocht en Trois-Ponts was de eerste bestemming van een reeks vermoeiende en avontuurlijke langlaufweekends met of zonder sneeuw.