De Soirée Tropicale is voor de vaste Jeppebezoeker/kenner dan ook op zich een hoofdstuk apart.
Wat ooit ontstond uit een bescheiden barbecue met enkele vergezellende cocktails is ondertussen uitgegroeid tot een, en we spreken dan in regionale termen, heuse << megahappening >>.

Begin jaren tachtig was de << SoiréeTropicale >> al een begrip in onze jeugdclub. Voor vele leden betekende het immers dé start of afsluiter van hun vakantie met cocktails, een barbecue, zomerse muziek en vooral veel plezier.
Zoals reeds vermeld was de Soirée Tropicale aanvankelijk niet meer dan een feestje voor een beperkt publiek, met andere woorden het Jeppebestuur en de vaste klanten.
Die kleinschaligheid neemt echter niet weg dat tot op de dag van vandaag nog steeds de wildste verhalen de ronde doen over deze << oersoirées >>.

Na enkele jaren was het echter al snel duidelijk dat deze tropische feestformule aan publieke belangstelling won en met aarzelende pasjes werd alles wat grootschaliger gezien. Over de plaats van gebeuren bestond geen twijfel, de plaatselijke Schranshoeve aan de Stijn Streuvelslaan was centraal gelegen en bood met haar binnenkoer de ultieme feestruimte. Er werd een salsagroep geboekt, veel helpers opgetrommeld en geïnvesteerd in een hoop materiaal en een professioneel vuurwerk.

Als resultaat zag de << Soirée Tropicale >> zoals we haar nu kennen op zaterdag 11 juli 1987 , onder belangstelling van vele meters en peters, het eerste levenslicht. Het toenmalige bestuur had hun borst nat gemaakt en al stilletjes gehoopt op vijfhonderd man.

Om middemacht had de duizendste bezoeker zijn eerste centen er al doorgejaagd ...

Het was Anne De Baetzelier die de eerste woorden tot het Soirée Tropicale-publiek richtte en nadien volgden er nog menig BV haar spoor, zoals Jacques Vermeire, Christel Van Dijck, Bernard << Bompa Lawijt >> Verheyen, Loes Van Den Heuvel, Carry Goossens, Marijn Devalck, Leen Demaré, Geena Lisa, Coco Jr, Ilse De Meulemeester en in 2001 Peter Van Asbroeck.

Tot de negende editie werd er op de Schranshoeve geopteerd voor de kasseien van de binnenkoer, maar tijdens deze Tropicale in 1995 werd het al snel duidelijk dat deze ruimte haar verzadigingspunt bereikt had.

In 1996 werd er onder het mom van het tienjarig jubileum gekozen voor de aanpalende en bijgevolg binnen handbereik liggende weide.
Dit jubileum was een perfect excuus om eens wat anders uit te proberen. Als de weide te groot bleek voor de publieke belangstelling werd er in 1997 wel terug naar de binnenkoer uitgeweken. Misplaatst pessimisme zo bleek, want diezelfde binnenkoer fungeert tot op de dag van vandaag echter nog enkel als decor voor de feeërieke verlichting.

Caraïbische muziekgenres bleken zonder meer de smaakmakers bij uitstek en vormden dan ook steeds de hoofdschotel. Salsamuziek was meestal de publiekslieveling, maar af en toe werd er toch eens van de Jamaïcaanse reggae geproefd. Enkele namen die onze gasten al aan het dansen kregen waren ondermeer: The Vibe, Salchicha, Unisono, Buadee, Dynamita Salsa, Hector Islas & Pachuco XXI, Banda XXI, Bana Liége, ...

De laatste jaren was het eveneens een goede gewoonte om er << eens wat anders >> bij te programmeren zoals een steelband of een flamencogroep en uiteraard werd er bij het vuurwerk elk jaar weer een paar pijlen bijgezet.