Een jeugdhuis moet een plek zijn voor sociale ontmoetingen.
Een plaats waar men zich kan ontspannen,
een plaats waar iedereen hun spannende verhalen of problemen kwijt kan,
een plaats waar men de dagelijkse sleur kan ontvluchten.
Gewoonweg een plaats waar men zich thuis zou voelen.

Maar wat als er ineens problemen opduiken, die ni zo simpel zijn om op te lossen en die effectief het voorbestaan van de jeppe in het gedrang brengen.
Zo moest het dak bvb gestut worden, klaagden sommige buren over geluidsoverlast, waren de koude winters in de jeppe niet meer comfortabel, ...

Of het nu toen was uit noodzaak of gewoon een "investering in de toekomst", we kunnen nu alleen maar blij zijn met de beslissing om een nieuwe jeppe te bouwen.
Jarenlang heeft men de komst van de nieuwe jeppe gedetailleerd voorbereid.
Jarenlang heeft men liggen plannen, sparen en contacten leggen.
En het resultaat mag er uiteindelijk wel zijn...

De nieuwe jeppe werd op 5 meter en aan de linkerkant van de oude jeppe geplaatst.
De muren uit houten panelen hebben plaats gemaakt voor muren van steen en beton.
Binnenin kwam er geluidsisolatie, een bakstenen toog, een extra 2e verdiep en werd alles afgewerkt met hout om terug het chaletgevoel te krijgen.
Buiten werd er dan opnieuw een terras aangelegd dat talrijk omgeven is door bomen en planten.

Nooit zullen we onze belevenissen in de blauwe chalet vergeten.
De herinneringen aan het schuimende goud dat jarenlang door zijn hemelse tapkranen vloeide.
Qua uiterlijk heeft de jeppe een grondige facelift gehad, maar de waarden & standpunten van nu zijn nog altijd dezelfde als die van toen.
De jeppe is en blijft een plek voor sociale ontmoetingen... een thuis voor iedereen.

29 april 2005 (De sluiting van de oude jeppe) en 14 mei 2005 (opening van de nieuwe jeppe) zijn dan ook 2 datums die je best wel mag onthouden in de geschiedenis van de jeppe...